ایراکد > طراحی اپلیکیشن > راهنمای امنیت طراحی اپلیکیشن از پایه: هرآنچه استارتاپها در سال ۱۴۰۴ باید بدانند
در دنیای امروز که اپلیکیشنهای موبایل، قلب تپنده کسبوکارهای دیجیتال شدهاند، امنیت اپلیکیشن موبایل دیگر یک ویژگی اضافی نیست؛ بلکه یک ضرورت جدی است. تنها یک باگ امنیتی میتواند منجر به نشت اطلاعات هزاران کاربر، افت اعتبار برند و حتی پیگردهای قانونی شود.
اگر شما صاحب یک استارتاپ ایرانی هستید یا قصد دارید طراحی اپلیکیشن کسبوکارتان ر انجام دهید طراحی کنید، باید بدانید که طراحی امن اپلیکیشن از همان روز اول، یکی از مهمترین تصمیمهاییست که میگیرید. مخصوصاً در سال ۱۴۰۴ که حملات سایبری، مهندسی معکوس اپلیکیشنها و افشای دادههای کاربران ایرانی، به چالشهای روزمره تبدیل شدهاند.
اما سؤال اینجاست: امنیت واقعی در اپلیکیشن از کجا شروع میشود؟ آیا رمزنگاری کافیست؟ یا موضوع فراتر از این حرفهاست؟
در این مقاله، قصد داریم شما را با تمام نکات کلیدی، مراحل طراحی، ابزارهای امنیتی و چکلیستهایی آشنا کنیم که در دنیای واقعی به کمک توسعهدهندگان و مدیران پروژه میآید. چه در حال ساخت یک اپ فروشگاهی باشید، چه یک اپلیکیشن خدماتی یا حتی یک پلتفرم بزرگ، این راهنما برای شما نوشته شده است.
در دنیای دیجیتال امروز، اپلیکیشنهای موبایل به بستر اصلی تعامل کاربران با خدمات و محصولات تبدیل شدهاند. با افزایش میزان وابستگی کسبوکارها به اپلیکیشنهای هوشمند، موضوع امنیت اپلیکیشن دیگر یک گزینهی اضافی محسوب نمیشود، بلکه به یک الزام غیرقابلچشمپوشی تبدیل شده است. و بهترین شرکت طراحی اپلیکیشن باید تمامی این موارد را در نظر بگیرد.
وجود آسیبپذیریهای امنیتی در یک اپلیکیشن میتواند پیامدهای بسیار گستردهای داشته باشد؛ از نشت اطلاعات کاربران و افت شدید اعتماد عمومی، تا جریمههای حقوقی و آسیب به برند و سرمایه سازمان.
امروزه اپلیکیشنهای موبایل نه تنها اطلاعات شخصی کاربران نظیر نام، شماره تماس و موقعیت جغرافیایی را ذخیره میکنند، بلکه در بسیاری موارد به دادههای بسیار حساستری همچون اطلاعات بانکی، پروندههای پزشکی و محتوای ارتباطات خصوصی نیز دسترسی دارند. از اینرو، طراحی امنیتی صحیح از همان مراحل ابتدایی توسعه اپلیکیشن، ضرورتی استراتژیک برای هر کسبوکار محسوب میشود.
با وجود اهمیت بالای امنیت در توسعه اپلیکیشنها، متأسفانه در بسیاری از پروژههای داخلی، این موضوع بهدرستی مورد توجه قرار نمیگیرد. بهویژه در استارتاپهای نوپا یا پروژههایی با بودجه محدود، هزینههای مربوط به امنیت اغلب نادیده گرفته میشوند و توجه صرف به ظاهر بصری (UI) یا قابلیتهای اولیه (MVP) باعث میشود لایههای امنیتی مورد غفلت واقع شوند.
از مهمترین دلایل کمتوجهی به امنیت در پروژههای داخلی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
* تمرکز بیشازحد بر طراحی ظاهری و قابلیتهای نمایشی اپلیکیشن
* استفاده از کدهای آماده و فاقد بررسی امنیتی از منابع ناشناس
* نبود تیم تخصصی امنیت یا مشاور امنیت نرمافزار در فرایند توسعه
* ضعف دانش امنیتی در میان تیمهای تصمیمگیر و توسعهدهنده
* فقدان فرهنگ سازمانی پیرامون امنیت داده و حریم خصوصی کاربران
این بیتوجهی، در بسیاری از موارد منجر به رخنههای امنیتی جدی و خسارات جبرانناپذیر برای کسبوکارها میشود.
در سال ۱۴۰۲، یکی از اپلیکیشنهای فعال در حوزه سلامت دیجیتال، بهدلیل ذخیرهسازی رمز عبور کاربران بهصورت متن ساده (Plain Text)، دچار نشت گسترده اطلاعات شد. اطلاعات شخصی بیش از ۲۰۰ هزار کاربر، از جمله نام، شماره تلفن، آدرس ایمیل و محتوای مشاورههای پزشکی، در دسترس عموم قرار گرفت. انتشار این اطلاعات در شبکههای اجتماعی و رسانهها، به کاهش شدید اعتماد کاربران و در نهایت توقف فعالیت این اپلیکیشن در مارکتپلیسها انجامید. این رویداد، نمونهای روشن از پیامدهای نادیدهگرفتن الزامات پایهای امنیت در طراحی اپلیکیشن است.

طراحی اپلیکیشن امن تنها به افزودن چند لایه حفاظتی در مراحل پایانی پروژه محدود نمیشود. بلکه امنیت واقعی از مرحله تحلیل نیازمندیها و طراحی معماری آغاز میشود. در این بخش، با مهمترین اصول پایهای طراحی امنیتی در اپلیکیشنهای موبایل آشنا میشویم که هر تیم توسعه یا شرکت طراحی اپ باید از ابتدا در نظر داشته باشد.
مفهوم Secure by Design به معنای درنظر گرفتن امنیت از همان مراحل ابتدایی طراحی نرمافزار است. بهجای آنکه بعداً به دنبال رفع آسیبپذیریها باشیم، از ابتدا اپلیکیشن را بر پایه ساختاری طراحی میکنیم که کمترین سطح تهدید را داشته باشد.
🔹 مثال کاربردی در ایران:
فرض کنید در حال طراحی اپلیکیشن مشاوره حقوقی هستید. اگر از ابتدا در پایگاه داده خود امکان رمزنگاری مکاتبات را در نظر بگیرید، دیگر نیازی به بازطراحی کل سیستم در مراحل نهایی نخواهید داشت.
اقدامات کلیدی در Secure by Design:
مدلسازی تهدیدها (Threat Modeling) برای شناسایی نقاط ضعف اولیه
حذف ماژولهای غیرضروری برای کاهش سطح حمله
انتخاب فناوریهای امن برای تعامل با سرور و پایگاه داده
بررسی نقشها و سطح دسترسی کاربران از ابتدا
یکی از اصول بنیادی امنیت نرمافزار، اصل حداقل سطح دسترسی است. به این معنا که هر کاربر یا ماژول تنها باید به منابعی دسترسی داشته باشد که برای انجام وظیفه خود لازم دارد – نه بیشتر.
🔹 در اپلیکیشنهای خدمات مالی، اگر یک کاربر صرفاً وظیفه مشاهده صورتحساب را دارد، نباید امکان ارسال درخواست برداشت وجه را نیز داشته باشد.
پیادهسازی این اصل در طراحی اپ:
تعریف دقیق نقشهای کاربری (Admin – Editor – Viewer)
محدودسازی دسترسی به API بر اساس سطح دسترسی
استفاده از JWT و توکنهای با دامنه محدود
جلوگیری از دسترسی مستقیم به منابع حیاتی (مثل توابع حذف اطلاعات یا ویرایش حساب)
(Data Encryption at Rest & In Transit)
یکی از حیاتیترین بخشهای امنیت اپلیکیشن، رمزنگاری اطلاعات حساس است. رمزنگاری باید هم هنگام ذخیرهسازی داده (در حافظه یا دیتابیس) و هم هنگام انتقال (بین کلاینت و سرور) انجام شود.
🔹 مثال ایرانی: اپلیکیشن فروشگاهی که اطلاعات کارت بانکی مشتری را بدون رمزنگاری در حافظه گوشی ذخیره میکند، عملاً تمام اطلاعات بانکی او را در معرض سرقت قرار داده است.
| نوع داده | هنگام انتقال | هنگام ذخیرهسازی |
|---|---|---|
| اطلاعات کاربر | HTTPS + TLS 1.3 | AES 256-bit |
| توکنها و کلیدها | HTTPS + TLS | ذخیره در Secure Enclave |
| دادههای پزشکی یا مالی | رمزنگاری انتها به انتها (E2EE) | رمزنگاری سطح پایگاه داده |
در اپلیکیشنهایی که با اطلاعات حساس کاربران سروکار دارند، تنها یک نام کاربری و رمز عبور کافی نیست. استفاده از احراز هویت چندعاملی (MFA) یکی از موثرترین راهها برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز است.
روشهای MFA پرکاربرد در ایران:
ارسال رمز یکبارمصرف (OTP) از طریق پیامک یا ایمیل
اپلیکیشنهای احراز هویت مانند Google Authenticator یا رمزسازهای بانک مرکزی
استفاده از اثرانگشت یا تشخیص چهره (در دستگاههای اندرویدی و iOS)
🔹 کاربرد: در اپلیکیشنهای مالی، پلتفرمهای آموزش آنلاین پولی، سامانههای ثبت نام آزمون و خدمات دولتی
یکی از پایهایترین اقدامات امنیتی در مرحله طراحی، ایجاد سیستم ثبت رخداد (Logging) است. این سیستم میتواند هرگونه تلاش مشکوک برای ورود، تغییر اطلاعات حساس، یا رفتار غیرعادی کاربران را ثبت کرده و هشدار دهد.
الزامات لاگگیری امن:
ثبت زمان، IP، نوع فعالیت، و شناسه کاربر
جلوگیری از ذخیره اطلاعات حساس در لاگها
تنظیم آستانه هشدار برای رفتارهای غیرمعمول (مثلاً ۵ بار تلاش ورود ناموفق در ۲ دقیقه)
ذخیره لاگها بهصورت رمزنگاریشده و خارج از پایگاه داده اصلی
در طراحی یک اپلیکیشن امن، رعایت اصول بنیادین امنیتی از همان مراحل ابتدایی توسعه، نهتنها باعث کاهش احتمال حمله و نشت اطلاعات میشود، بلکه هزینههای بازطراحی امنیتی در آینده را نیز بهشدت کاهش میدهد.
معماری یک اپلیکیشن نهتنها نحوه عملکرد، توسعهپذیری و نگهداری آن را تعیین میکند، بلکه نقشی تعیینکننده در میزان مقاومت آن در برابر تهدیدهای امنیتی دارد. انتخاب معماری مناسب و رعایت اصول امنیتی در لایههای مختلف آن، تضمینکننده پایداری بلندمدت اپلیکیشن است، بهویژه در پروژههای سازمانی یا استارتاپهای ایرانی که نیازمند رشد و مقیاسپذیری هستند.
در این بخش، به مهمترین اصول معماری ایمن در طراحی اپلیکیشنهای موبایل و وبمحور خواهیم پرداخت.
یکی از مهمترین رویکردهای طراحی امن، معماری لایهای یا چندلایه (N-Tier Architecture) است. در این الگو، مسئولیتها در چندین لایه مجزا از یکدیگر سازماندهی میشوند، از جمله:
لایه نمایش (UI)
لایه منطق تجاری (Business Logic)
لایه دسترسی به داده (Data Access)
لایه ذخیرهسازی (Database)
مزایای امنیتی معماری لایهای:
محدود کردن سطح دسترسی مستقیم کاربران به منابع حساس
جداسازی کدهای بحرانی از منطق نمایش
سهولت در افزودن لایههای امنیتی مستقل (مانند احراز هویت یا لاگگیری)
کنترل بهتر بر ورود و خروج دادهها از هر لایه
🔹 مثال کاربردی: در طراحی یک اپلیکیشن فروش آنلاین، کاربران تنها به لایه UI دسترسی دارند. تمام پردازشها در لایههای داخلی انجام شده و فقط نتایج مجاز به UI بازگردانده میشوند.
در اپلیکیشنهایی که از ساختار میکروسرویس یا معماری کلاینت–سرور استفاده میکنند، امنیت API یکی از حساسترین بخشهای معماری محسوب میشود. عدم رعایت اصول در طراحی API میتواند منجر به حملات تزریق، هک توکنها و افشای اطلاعات شود.
الزامات امنیتی API در معماری امن:
استفاده از Token-Based Authentication (مانند JWT)
اعتبارسنجی همه ورودیها در سمت سرور
محدودسازی نرخ درخواست (Rate Limiting)
استفاده از API Gateway برای مدیریت و مانیتورینگ درخواستها
رمزنگاری تمام ارتباطات با HTTPS و TLS
🔸 ابزارهای پیشنهادی برای API Gateway در پروژههای ایرانی:
Kong، WSO2، NGINX API Gateway، یا سرویسهای ابری مانند Cloudflare Zero Trust
مدیریت امن نشست (Session Management) یکی از مؤلفههای حساس امنیت در اپلیکیشنهای تعاملی است. نشستهایی که بهدرستی مدیریت نشوند، میتوانند بهراحتی توسط مهاجمان ربوده شده و برای دسترسی غیرمجاز استفاده شوند.
بهترین شیوههای مدیریت نشست:
| تکنیک | توضیحات |
|---|---|
| Session Expiry | تعیین زمان انقضای نشست و پایان خودکار پس از دوره غیرفعال بودن |
| Session Regeneration | صدور توکن جدید پس از ورود موفق برای جلوگیری از Session Fixation |
| Secure Flags | تنظیم کوکیها با HttpOnly و Secure برای جلوگیری از سرقت آنها |
| Device Binding | محدود کردن نشست به IP یا شناسه دستگاه برای شناسایی نشستهای مشکوک |
🔹 توصیه: در اپلیکیشنهای ایرانی که از سرویسهای ارسال پیامک OTP استفاده میکنند، اعتبار توکنها باید محدود به یکبار مصرف و دارای مدتزمان کوتاه باشد.
در پروژههایی با پیچیدگی بالا و چرخه توسعه مستمر، استفاده از معماریهای مدرن مانند Clean Architecture یا Hexagonal Architecture، کنترل امنیتی دقیقتری را فراهم میکند. در این ساختارها، لایههای داخلی (مانند منطق تجاری) از لایههای خارجی (پایگاه داده، رابط کاربری، شبکه) کاملاً مستقل هستند.
مزایای امنیتی این معماریها:
جلوگیری از تزریق وابستگیهای ناامن
امکان تستپذیری بالا در لایههای داخلی
کاهش احتمال نفوذ از طریق لایههای خارجی
توسعهپذیری بهتر در پروژههای با کاربران بالا (مقیاسپذیری امن)
در بسیاری از اپلیکیشنها، کتابخانهها، SDKها یا افزونههایی از منابع خارجی مورد استفاده قرار میگیرند. این اجزا در صورتیکه بدون بررسی امنیتی وارد پروژه شوند، میتوانند نقطه نفوذ مهمی برای مهاجمان باشند.
اقدامات ضروری:
استفاده فقط از منابع معتبر و نسخههای رسمی
بررسی آسیبپذیریهای ثبتشده در پایگاههایی مانند CVE
بروز نگهداشتن نسخهها با استفاده از ابزارهای Dependency Scanning
عدم اعتماد به کدهای Obfuscated یا بدون مستندات معتبر
معماری اپلیکیشن، شالوده امنیت نرمافزار محسوب میشود. انتخاب یک ساختار لایهای، استفاده از ابزارهای کنترل نشست، طراحی APIهای امن و مدیریت دقیق وابستگیهای خارجی، همگی مؤلفههایی هستند که میتوانند از بروز آسیبپذیریهای جدی جلوگیری کنند.

در بسیاری از پروژههای طراحی اپلیکیشن، تمرکز تیم توسعه بهطور عمده بر امنیت سمت سرور است. این در حالی است که امنیت سمت کاربر (Frontend Security) نیز یکی از حیاتیترین بخشهای دفاعی در برابر حملات سایبری، دستکاری داده، یا سوءاستفاده از اپلیکیشن محسوب میشود. بهویژه در اپلیکیشنهای موبایل، کاربران به فایلهای برنامه، منابع رابط کاربری و حتی توابع منطقی اپلیکیشن دسترسی نسبی دارند. بنابراین طراحی یک رابط کاربری امن، با رعایت تمامی اصول و تدابیر لازم، امری ضروری است.
در اپلیکیشنهای اندروید و حتی برخی نسخههای iOS، فایلهای نصبشده (APK یا IPA) ممکن است توسط کاربران یا مهاجمان استخراج و مورد تحلیل قرار گیرند. در صورتی که ساختار اپلیکیشن یا توابع کلیدی آن بهصورت ساده پیادهسازی شده باشد، میتوانند بهراحتی مورد مهندسی معکوس قرار گرفته و الگوریتمها، کلیدها یا اطلاعات حساس از آن استخراج شوند.
اقدامات پیشنهادی برای جلوگیری از مهندسی معکوس:
استفاده از ابزار Obfuscation برای کدهای جاوا یا Kotlin (مثل ProGuard، R8 یا DexGuard)
عدم ذخیره کلیدهای API یا رمزها در سمت کلاینت
بررسی امضای اپلیکیشن و جلوگیری از اجرای نسخههای تغییر دادهشده
استفاده از RASP (Runtime Application Self-Protection) در اپلیکیشنهای حساس
🔹 مثال کاربردی در ایران: بسیاری از اپهای مالی داخلی که فاقد محافظت کد هستند، بهراحتی توسط ابزارهایی مانند JADX یا MobSF قابل تحلیل هستند.
گرچه اعتبارسنجی اصلی باید همیشه در سمت سرور انجام شود، اما اعتبارسنجی اولیه (Client-side Validation) نقش مهمی در بهبود تجربه کاربری و کاهش حملات ابتدایی دارد. با این حال، اعتبارسنجی در سمت کاربر هرگز نباید جایگزین بررسیهای سمت سرور شود.
بهترین رویهها:
اعمال محدودیت در فرمها (طول، فرمت، نوع داده)
جلوگیری از تزریق کدهای جاوااسکریپت (XSS)
استفاده از فریمورکهای امن برای فرمسازی (مانند Formik در React یا Angular Forms)
🔹 هشدار: هیچگاه به اعتبارسنجی سمت کاربر بهتنهایی اعتماد نکنید. مهاجمان بهراحتی میتوانند با ابزارهایی مثل Burp Suite، دادهها را دور بزنند.
در بسیاری از اپلیکیشنها، بهدلایل کارایی یا تجربه کاربری بهتر، برخی دادهها بهصورت موقت یا دائم در حافظه دستگاه کاربر ذخیره میشوند. در صورتیکه این ذخیرهسازی بدون تدبیر انجام شود، خطر افشای دادهها بهویژه در صورت Root یا Jailbreak بودن دستگاه افزایش مییابد.
نکات کلیدی:
| نوع داده | نحوه ذخیرهسازی امن |
|---|---|
| توکنهای احراز هویت | استفاده از Keychain (iOS) یا EncryptedSharedPreferences (Android) |
| دادههای حساس کاربر | رمزنگاری با AES و ذخیره در حافظه محدود |
| Session و کوکیها | استفاده از HttpOnly و Secure flags (در اپهای WebView) |
🔹 پیشنهاد: هرگونه اطلاعات حیاتی فقط باید در سمت سرور نگهداری شود و تنها دسترسی کنترلشده از طریق توکن به آن داده شود.
در صورتیکه اپلیکیشن در دستگاههای Root شده یا دارای نسخه تغییر یافته از سیستمعامل اجرا شود، احتمال دستکاری یا استخراج اطلاعات از حافظه افزایش مییابد.
اقدامات مناسب:
استفاده از ابزارهایی برای تشخیص Root/Jailbreak بودن دستگاه
جلوگیری از اجرای اپلیکیشن در محیطهای غیرقابل اعتماد
بررسی Integrity فایلها در زمان اجرا (با هش کد و امضای دیجیتال)
عدم ذخیره دادهها در حافظه خارجی یا مسیرهای اشتراکی
برخی از حملات از طریق فریب کاربر انجام میشوند؛ به این صورت که لایهای جعلی روی اپلیکیشن اصلی قرار میگیرد و کاربر روی چیزی کلیک میکند که تصور دیگری از آن دارد. مقابله با این نوع حملات نیازمند طراحی هوشمندانه رابط کاربری است.
راهکارها:
استفاده از قابلیتهای امنیتی سیستمعامل برای جلوگیری از Overdraw شدن رابط کاربری
استفاده از secure flags در اندروید برای جلوگیری از گرفتن اسکرینشات
اطلاعرسانی گرافیکی مناسب هنگام انجام عملیات حساس (مثل انتقال وجه)
امنیت سمت کاربر بههیچوجه نباید در طراحی اپلیکیشن نادیده گرفته شود. جلوگیری از مهندسی معکوس، ذخیرهسازی امن داده، اعتبارسنجی ورودیها و حفاظت از رابط کاربری، همگی بخشی از مجموعه اقداماتی هستند که میتوانند از نفوذ و دستکاری دادهها در سمت کلاینت جلوگیری نمایند.

سمت سرور در معماری اپلیکیشنهای موبایل، نقطهی پردازش اصلی دادهها و کنترل دسترسیهاست. در واقع، اگر سمت سرور بهدرستی ایمنسازی نشده باشد، هیچیک از اقدامات امنیتی سمت کلاینت ارزش واقعی نخواهند داشت. بسیاری از حملات پیشرفته مانند تزریق کد، نفوذ از طریق API، یا دستکاری توکنها، از طریق سرور انجام میشوند. بنابراین طراحی زیرساخت سرور و بکاند بهصورت ایمن، پایهایترین بخش امنیت اپلیکیشن محسوب میشود.
پایگاه داده یکی از اصلیترین اهداف مهاجمان است. نشت داده از طریق پایگاه داده میتواند منجر به افشای اطلاعات شخصی، مالی یا محتوای محرمانه کاربران شود.
اقدامات کلیدی:
استفاده از اتصال امن به دیتابیس (SSL یا VPN بین اپلیکیشن و دیتابیس)
محدود کردن دسترسی کاربران دیتابیس فقط به جداول یا ستونهای مورد نیاز
رمزنگاری دادههای حساس مانند رمز عبور، شماره کارت، اطلاعات پزشکی
فعالسازی Backup امن و رمزگذاریشده برای جلوگیری از از بین رفتن یا سوءاستفاده از نسخههای پشتیبان
محدودسازی IPهای مجاز برای اتصال به دیتابیس
🔹 هشدار مهم: استفاده از دستورهای SQL خام (Raw Queries) بدون پارامترسازی، یکی از رایجترین دلایل بروز حملات SQL Injection در اپلیکیشنهای داخلی است.
رابطهای برنامهنویسی (APIs) قلب تعامل اپلیکیشن با سرور هستند. اگر بهدرستی ایمنسازی نشوند، مسیر بسیار خطرناکی برای نفوذ مهاجمان ایجاد میشود.
مکانیزمهای امنسازی API:
| تکنیک | توضیح |
|---|---|
| احراز هویت مبتنی بر توکن (JWT, OAuth2) | تضمین میکند هر درخواست از کاربر معتبر باشد |
| Rate Limiting | جلوگیری از ارسال درخواستهای مخرب بهصورت انبوه |
| Input Validation | بررسی دقیق پارامترهای ورودی برای جلوگیری از تزریق |
| Signature Verification | امضای دیجیتال برای اطمینان از اصالت درخواستها |
| CORS Policy صحیح | محدود کردن منابع مجاز برای دسترسی به API |
🔹 پیشنهاد: برای پروژههای ایرانی، استفاده از JWT همراه با کلید عمومی/خصوصی و زمان انقضا کوتاه توصیه میشود.
زیرساخت سرور در برابر حملات بیرونی، مانند حملات DDoS، تزریق، اسکن پورت یا حملات رباتها، باید محافظت شود.
ابزارهای متداول:
WAF (Web Application Firewall): مانند Cloudflare, ModSecurity یا AWS WAF
سیستمهای تشخیص نفوذ: مانند OSSEC، Snort یا Suricata
فایروال سرور: برای محدودسازی پورتهای باز و جلوگیری از اتصالهای غیرمجاز
🔹 توجه: حتی در پروژههایی که از سرور مجازی داخلی (VPS) استفاده میکنند، فعالسازی فایروال سختافزاری یا نرمافزاری الزامی است.
ثبت و تحلیل لاگها (Event Logging) از مهمترین روشها برای شناسایی زودهنگام تهدیدها و رفتارهای غیرعادی در سرور است.
ویژگیهای لاگگیری استاندارد:
ثبت دقیق زمان، IP، مسیر درخواست، وضعیت پاسخ، شناسه کاربر
هشدار در صورت رفتارهای مشکوک (ورود ناموفق مکرر، دسترسی غیرمجاز، تغییر فایل سیستمی)
ذخیره لاگها بهصورت رمزنگاریشده
نگهداری لاگها در محل جداگانه از سرور اصلی
تحلیل لاگها بهصورت روزانه یا لحظهای با ابزارهایی مثل ELK، Graylog یا Fluentd
اجرای اپلیکیشن روی سرور نباید با دسترسیهای کامل (Root یا Admin) انجام شود. هر سرویس باید تنها دسترسی لازم را داشته باشد. این اصل که پیشتر نیز اشاره شد، به نام Least Privilege Principle شناخته میشود.
اقدامات عملی:
اجرای سرویسها با کاربر غیرسیستمی
استفاده از chroot یا container برای جداسازی فرآیندها
محدودسازی دسترسی نوشتن و خواندن فایلها
نظارت بر منابع مصرفی (CPU, RAM, Disk) برای جلوگیری از حملات DoS
بسیاری از آسیبپذیریها ناشی از استفاده از نسخههای قدیمی سیستمعامل یا نرمافزارهای سمت سرور است. در ایران نیز بسیاری از سرورهای اختصاصی یا ابری، بدون بروزرسانی مداوم، در معرض نفوذ باقی میمانند.
راهکار:
تنظیم زمانبندی بروزرسانی خودکار (Auto-update)
بررسی CVEهای مهم برای سیستمعامل یا فریمورک مورد استفاده
تست نسخههای جدید در محیط staging پیش از اعمال نهایی
امنیت سمت سرور، حیاتیترین بخش از امنیت اپلیکیشن است. کنترل دسترسی به پایگاه داده، محافظت از APIها، استفاده از ابزارهای فایروال و تشخیص نفوذ، لاگگیری مستمر، و رعایت اصول اجرای امن سرور، همگی باید بهصورت همزمان و یکپارچه در طراحی و نگهداری اپلیکیشن اعمال شوند.
هر سیستم ایمنی زمانی قابل اعتماد است که مبتنی بر استانداردهای جهانی، چارچوبهای شناختهشده و فرآیندهای تستپذیر باشد. در دنیای توسعه اپلیکیشن، رعایت استانداردهای امنیتی و انجام تستهای تخصصی یکی از مهمترین گامها برای جلوگیری از نفوذ، سوءاستفاده و نشت داده است.
در این بخش، با مهمترین استانداردهای امنیت اپلیکیشن موبایل و ابزارهای تست امنیتی که باید در هر پروژه طراحی اپلیکیشن حرفهای مورد استفاده قرار گیرند، آشنا میشویم.
سازمان OWASP (Open Web Application Security Project) یکی از معتبرترین نهادهای فعال در حوزه امنیت نرمافزار است. این سازمان فهرستی از ۱۰ آسیبپذیری برتر امنیتی در اپلیکیشنهای موبایل را ارائه داده که رعایت آنها در تمام مراحل طراحی ضروری است.
جدول خلاصه OWASP Mobile Top 10:
| ردیف | آسیبپذیری | توضیح خلاصه |
|---|---|---|
| M1 | Improper Platform Usage | استفاده نادرست از APIها یا قابلیتهای سیستمعامل |
| M2 | Insecure Data Storage | ذخیره ناامن اطلاعات حساس |
| M3 | Insecure Communication | ارتباط بدون رمزنگاری امن |
| M4 | Insecure Authentication | احراز هویت ضعیف یا قابل دور زدن |
| M5 | Insufficient Cryptography | استفاده ناقص یا اشتباه از الگوریتمهای رمزنگاری |
| M6 | Insecure Authorization | عدم بررسی سطح دسترسی مناسب |
| M7 | Client Code Quality | ضعف در کدنویسی سمت کلاینت و آسیبپذیریهای منطقی |
| M8 | Code Tampering | امکان تغییر یا تزریق کد در فایلهای برنامه |
| M9 | Reverse Engineering | آسیبپذیری در برابر مهندسی معکوس |
| M10 | Extraneous Functionality | وجود ماژولهای غیرضروری و فعال در نسخه نهایی |
🔹 پیشنهاد: در طراحی هر اپلیکیشن برای بازار ایران، باید لیستی از این آسیبپذیریها بررسی و وضعیت هر مورد مستندسازی شود.
تست نفوذ یا Pentest فرایندی است که طی آن متخصص امنیت، اپلیکیشن را شبیهسازیشده مورد حمله قرار میدهد تا نقاط آسیبپذیر آن را شناسایی کند.
مزایای Pentesting:
شناسایی آسیبپذیریهای واقعی در محیط اجرا
کشف رفتارهای ناخواسته اپلیکیشن در شرایط خاص
ارائه گزارش قابلفهم برای مدیران و توسعهدهندگان
مستندسازی سطح امنیت پیش از انتشار عمومی
🔹 روش اجرا: تست نفوذ میتواند دستی (Manual) توسط متخصص یا خودکار (Automated) با استفاده از ابزار انجام شود.
برای بررسی امنیتی کد و رفتار برنامه، دو نوع تحلیل اصلی استفاده میشود:
🔹 Static Code Analysis (تحلیل ایستا):
بررسی کد منبع بدون اجرای برنامه
کشف باگها، استفاده نادرست از توابع حساس، یا دسترسیهای ناامن
ابزارها: MobSF، SonarQube، Checkmarx، Fortify
🔹 Dynamic Analysis (تحلیل پویا):
اجرای اپلیکیشن در محیط شبیهسازی و بررسی رفتار آن در زمان اجرا
کشف رفتارهای مشکوک مانند ارسال داده به سرورهای ناشناس، دستکاری حافظه
ابزارها: Burp Suite، OWASP ZAP، Frida، Xposed Framework
🔹 پیشنهاد: در پروژههای داخلی، ترکیب این دو تحلیل (SAST + DAST) باید در فرآیند CI/CD گنجانده شود.
همانطور که در بخشهای قبل اشاره شد، APIها یکی از حساسترین نقاط ورود به سرور هستند. بنابراین تست امنیتی آنها باید بهصورت مستقل و متمرکز انجام شود.
| ابزار | کاربرد |
|---|---|
| Postman | ارسال درخواستهای تست و بررسی پاسخها |
| OWASP ZAP | تست آسیبپذیری تزریق، احراز هویت، احراز مجوز |
| Burp Suite Pro | تحلیل پیشرفته درخواستها، فازبندی، اسکریپتنویسی |
| Insomnia | مانیتورینگ رفتار API در شرایط مختلف |

پیش از انتشار نسخه نهایی اپلیکیشن، یک بررسی امنیتی کامل باید انجام شود که شامل:
بررسی کد نهایی (Code Review)
تأیید نسخههای بهروزرسانی شده کتابخانهها و SDKها
اسکن اپلیکیشن با ابزارهای مانند MobSF برای بررسی کد، فایلها، دسترسیها، و خطرات احتمالی
بررسی ساختار بستهبندی (APK یا IPA) برای وجود فایلهای باقیمانده غیرضروری
🔹 توجه: انتشار اپلیکیشن بدون این مرحله، خطر بالایی برای امنیت کاربران و اعتبار برند دارد.
رعایت استانداردهای امنیتی جهانی مانند OWASP، استفاده از تستهای نفوذ، تحلیل کد استاتیک و پویا، بررسی API و پایش نهایی پیش از انتشار، اجزای اساسی تضمین امنیت در طراحی اپلیکیشن حرفهای هستند.
شرکتهای طراحی اپلیکیشن موظفاند این فرآیندها را بهعنوان بخشی از استاندارد خدمات خود در نظر بگیرند.
استفاده از ابزارهای امنیتی تخصصی در طراحی و تست اپلیکیشن، به توسعهدهندگان و تیمهای امنیتی کمک میکند تا تهدیدات را سریعتر شناسایی کرده و از بروز مشکلات جدی جلوگیری کنند. این ابزارها در مراحل مختلف توسعه—from کدنویسی تا انتشار و نگهداری—نقش مؤثری ایفا میکنند.
در این بخش، تعدادی از محبوبترین ابزارهای امنیت اپلیکیشن موبایل بههمراه مزایا، کاربردها و مقایسه ویژگیها معرفی میشود.
نوع ابزار: Obfuscation (مبهمسازی کد)
کاربرد: جلوگیری از مهندسی معکوس در اپلیکیشنهای اندرویدی از طریق فشردهسازی و تغییر ساختار نام کلاسها و متدها
مزایا:
سبک، رایگان و رسمی توسط گوگل پشتیبانی میشود
سادگی پیادهسازی در پروژههای Gradle
کاهش حجم خروجی APK
محدودیتها: برای حفاظتهای سطح بالا (مانند اپهای مالی) به تنهایی کافی نیست و باید همراه با ابزارهای پیشرفتهتر مانند DexGuard استفاده شود
نوع ابزار: تحلیل ایستا، تحلیل پویا، بررسی امنیتی APK/IPA
کاربرد: اسکن کامل اپلیکیشنهای اندروید و iOS، استخراج اطلاعات حساس، بررسی مجوزها، نقاط آسیبپذیر، کتابخانههای ناامن
مزایا:
متنباز و قابل نصب روی سرور داخلی
پشتیبانی از فایلهای خام (APK, IPA) و کد منبع
گزارش جامع از تمام آسیبپذیریها با دستهبندی دقیق
ویژه برای تیمهای تست امنیت و DevSecOps
نوع ابزار: Runtime Protection و حفاظت ابری اپلیکیشن
کاربرد: مقابله با مهندسی معکوس، تحلیل حافظه، ابزارهای دیباگ، دستکاری برنامه در زمان اجرا
مزایا:
نصب بدون تغییر در کد
سازگاری با مارکتهای بزرگ (Google Play, App Store)
قابلیت مدیریت از داشبورد ابری
مناسب برای اپهای مالی، بانکی، آموزشگاهها یا استارتاپهای با داده حساس
نوع ابزار: Dynamic Instrumentation / ابزار تست پیشرفته امنیت در زمان اجرا
کاربرد: تحلیل رفتار اپلیکیشن در زمان اجرا، بررسی امنیت APIها، تست واکنش به تهدید
مزایا:
مناسب برای محققان امنیتی و تیمهای تست نفوذ
اجرای اسکریپتهای سفارشی روی اپهای در حال اجرا
پشتیبانی از Android و iOS
نیازمند تخصص فنی بالا – مناسب برای پروژههای حساس
نوع: معماری حفاظتی در زمان اجرا
کاربرد: شناسایی حملات در زمان اجرا، مسدودسازی خودکار تهدیدات، ثبت لاگ دقیق از رفتارهای مشکوک
مزایا:
مقابله با حملات zero-day
هشدار آنی به مدیران امنیتی
انعطافپذیری در پیادهسازی با فریمورکهای مختلف
🔹 نمونههایی از پیادهسازی RASP: AppSealing، Guardsquare، Promon Shield

| ابزار | حوزه پوشش | مناسب برای | پلتفرمها | نیاز به تخصص |
|---|---|---|---|---|
| ProGuard | مبهمسازی کد | اپهای عمومی | Android | کم |
| MobSF | تحلیل امنیتی کامل | تیم امنیت/DevSecOps | Android & iOS | متوسط |
| AppSealing | محافظت در زمان اجرا | اپهای مالی و حساس | Android & iOS | کم |
| Frida | تست امنیت در زمان اجرا | محققان امنیتی | Android & iOS | بالا |
| RASP | محافظت پویا و واکنشگرا | پروژههای حساس | همه | متوسط-بالا |
در فضای طراحی اپلیکیشن داخل کشور، استفاده از ابزارهای open-source مانند MobSF و ProGuard بسیار رایجتر است. با این حال، برای پروژههایی با دادههای حساس (مانند فینتک، سلامت دیجیتال، آموزش مجازی)، استفاده از ابزارهای محافظت runtime مثل AppSealing یا RASP-based services بهشدت توصیه میشود.
انتخاب ابزار مناسب امنیتی باید بر اساس سطح حساسیت اپلیکیشن، بودجه، تخصص تیم و اهداف کسبوکار انجام شود. آشنایی با این ابزارها به تیمهای طراحی اپلیکیشن کمک میکند تا بتوانند راهکارهایی علمی، قابل اعتماد و متناسب با نیاز پروژه در اختیار مشتری قرار دهند.
در فرآیند طراحی و توسعه اپلیکیشن، تنها راه اطمینان از رعایت کامل الزامات امنیتی، استفاده از چکلیست جامع امنیت اپلیکیشن است. این چکلیست میتواند بهعنوان سند الزامی داخلی شرکتهای طراحی اپلیکیشن استفاده شود و یا به مشتریان در زمان عقد قرارداد ارائه گردد تا اعتبار حرفهای مجموعه تقویت شود.
در ادامه، چکلیستی استاندارد ارائه میشود که کلیه مراحل طراحی، توسعه، تست، انتشار و نگهداری اپلیکیشن را پوشش میدهد.
| بررسی | وضعیت (✔ / ✖) | توضیح |
|---|---|---|
| مدلسازی تهدید (Threat Modeling) انجام شده | آیا انواع تهدیدهای محتمل در فاز تحلیل بررسی شدهاند؟ | |
| اصل Least Privilege پیادهسازی شده | آیا نقشها و مجوزها از ابتدا بهدرستی تعریف شدهاند؟ | |
| سیاست رمزنگاری اطلاعات مشخص شده | الگوریتمها و سطح رمزنگاری مورد استفاده روشن هستند؟ | |
| الزامات امنیتی در مستندات فنی گنجانده شده | در اسناد اولیه پروژه به موارد امنیتی اشاره شده است؟ |
| بررسی | وضعیت (✔ / ✖) | توضیح |
|---|---|---|
| استفاده از احراز هویت چندمرحلهای (MFA) | بهویژه برای اپهای مالی، فروشگاهی یا خدماتی | |
| رمزنگاری دادهها در انتقال (HTTPS / TLS) | اطمینان از عدم ارسال داده بهصورت متن ساده | |
| ذخیرهسازی امن دادههای حساس | استفاده از Keychain یا EncryptedStorage | |
| مبهمسازی کد در نسخه نهایی | استفاده از ابزارهایی مانند ProGuard، R8 یا DexGuard | |
| مدیریت امن نشست کاربران (Token, Expiry) | بررسی مدت زمان نشست، امنیت کوکیها یا توکنها |
| بررسی | وضعیت (✔ / ✖) | توضیح |
|---|---|---|
| اعتبارسنجی ورودیها در سرور | بررسی دقیق نوع، فرمت و طول پارامترهای ورودی | |
| استفاده از Token یا JWT برای احراز هویت | توکنها دارای انقضای زمان و دامنه محدود هستند؟ | |
| پیادهسازی Rate Limiting برای APIها | جلوگیری از حملات Brute Force یا DDoS | |
| بررسی سطح دسترسی در APIها | هیچ API عمومی، بهطور مستقیم به دادههای خصوصی دسترسی ندارد |
| بررسی | وضعیت (✔ / ✖) | توضیح |
|---|---|---|
| تست نفوذ اپلیکیشن انجام شده | توسط تیم داخلی یا متخصص بیرونی (Pentest Report) | |
| استفاده از ابزار تحلیل کد (Static/Dynamic) | مانند MobSF، SonarQube، Burp Suite | |
| اسکن فایل نهایی (APK/IPA) برای آسیبپذیری | بررسی سطح دسترسی، مجوزها، فایلهای اضافه | |
| بررسی امنیت نسخههای Third-party | تمامی کتابخانهها و SDKها بهروزرسانی شدهاند؟ | |
| بررسی امنیت Build Pipeline (CI/CD) | دسترسی به مخازن و Pipeline محدود و رمزنگاری شده است؟ |
| بررسی | وضعیت (✔ / ✖) | توضیح |
|---|---|---|
| مکانیزم بهروزرسانی منظم اپلیکیشن فعال است | وجود فرآیند برای ارسال آپدیتهای امنیتی | |
| ثبت لاگ فعالیت کاربران با استانداردهای امنیتی | لاگها رمزنگاریشده، با حداقل سطح حساسیت | |
| مانیتورینگ رفتار اپلیکیشن پس از انتشار | بررسی رفتار کاربران و حملات احتمالی در زمان واقعی | |
| تهیه نسخه پشتیبان رمزنگاریشده از پایگاه داده | بکاپها بهصورت ایمن و دورهای انجام میشوند | |
| قرارداد سطح امنیتی (SLA) با مشتری تدوین شده | برای اپهای سازمانی یا حساس، مسئولیت امنیت تعریف شده است |
در فرآیند طراحی و توسعه اپلیکیشن، گاهی کوچکترین غفلت میتواند منجر به بزرگترین آسیبها شود. بسیاری از مشکلات امنیتی رایج در اپلیکیشنهای ایرانی ناشی از بیتوجهی به اصول پایه، فرضیات اشتباه یا کمتجربگی فنی در زمان پیادهسازی هستند. شناسایی این اشتباهات و اجتناب از آنها، نهتنها از بروز بحران امنیتی جلوگیری میکند بلکه اعتبار برند و اعتماد کاربران را نیز حفظ میکند.
در این بخش، ۷ مورد از مهمترین اشتباهات امنیتی در طراحی اپلیکیشن را با توضیح فنی بررسی میکنیم.
✅ چرا خطرناک است؟
در صورت نفوذ به پایگاه داده، تمامی رمزهای عبور کاربران بدون هیچ مقاومتی قابل مشاهده هستند. این موضوع میتواند به نشت داده در سطح وسیع منجر شود.
🔐 روش صحیح: استفاده از الگوریتم هش ایمن مانند bcrypt یا PBKDF2 با salt تصادفی
✅ چرا خطرناک است؟
قراردادن کلیدهای API یا Tokenها در فایلهای اپلیکیشن یا کد فرانتاند (مثلاً در فایلهای React Native یا Flutter) باعث میشود هر کاربر با مهندسی معکوس ساده بتواند به آنها دسترسی پیدا کند.
🔐 روش صحیح: ذخیره کلیدها فقط در سرور و ایجاد لایه ارتباطی امن بین اپلیکیشن و سرور
✅ چرا خطرناک است؟
بسیاری از تیمهای توسعه به اعتبارسنجی سمت کلاینت (مثلاً در فرمهای ثبتنام) بسنده میکنند، در حالیکه مهاجم میتواند بدون استفاده از رابط کاربری، مستقیماً درخواستهای مخرب به سرور ارسال کند.
🔐 روش صحیح: پیادهسازی اعتبارسنجی کامل در سمت سرور، فارغ از بررسیهای کلاینت
✅ چرا خطرناک است؟
کتابخانهها و SDKها نیز مانند سایر اجزای نرمافزار، ممکن است دارای آسیبپذیریهای امنیتی باشند که در نسخههای جدید برطرف شدهاند.
🔐 روش صحیح: بررسی دورهای CVEهای مرتبط و استفاده از ابزارهایی مثل Dependabot یا npm audit
✅ چرا خطرناک است؟
نشستهای بدون محدودیت زمانی یا بدون قابلیت Logout باعث میشوند توکن احراز هویت در دستگاه باقی بماند و حتی پس از گمشدن یا سرقت گوشی، امکان استفاده از اپلیکیشن وجود داشته باشد.
🔐 روش صحیح: تعیین زمان انقضا برای نشست، صدور توکن جدید پس از هر ورود، حذف توکن در زمان خروج
✅ چرا خطرناک است؟
اطلاعات ذخیرهشده در حافظههای قابلدسترسی (مانند SharedPreferences بدون رمزنگاری یا SQLite عادی) بهراحتی توسط اپلیکیشنهای دیگر قابل استخراج هستند.
🔐 روش صحیح: استفاده از ذخیرهسازهای امن مانند EncryptedSharedPreferences یا Keychain
✅ چرا خطرناک است؟
بدون ثبت دقیق رفتار کاربران و رویدادهای مهم، شناسایی زمان حمله، نحوه نفوذ یا رفتار مشکوک کاربران غیرممکن میشود.
🔐 روش صحیح: پیادهسازی سیستم لاگینگ سطح سرور همراه با تحلیل رفتار و هشداردهی در زمان واقعی
اشتباهات امنیتی نهتنها منجر به آسیبهای مالی و فنی، بلکه باعث خدشهدار شدن اعتماد کاربران میشود. بسیاری از این اشتباهات ناشی از ناآگاهی یا سادهانگاری در مراحل طراحی هستند. آموزش تیم، استفاده از چکلیستهای امنیتی و انجام تستهای منظم، کلید جلوگیری از بروز چنین خطاهاییست.
طراحی اپلیکیشن امن، فراتر از پیادهسازی چند قابلیت امنیتیست. امنیت، یک فرآیند چندمرحلهای و پویا است که از لحظه تحلیل نیازمندیها آغاز میشود و تا انتشار، پشتیبانی و بروزرسانیهای مداوم ادامه دارد. در دنیای امروز که تهدیدات سایبری با سرعتی بیسابقه در حال رشد هستند، داشتن دانش فنی بهتنهایی کافی نیست؛ بلکه سازمانها باید مجهز به فرهنگ امنیت، فرآیندهای ساختیافته و ابزارهای دقیق باشند.
✅ آنچه آموختیم:
در این مقاله تخصصی، تلاش کردیم بهصورت جامع و گامبهگام، تمام اجزای اصلی طراحی یک اپلیکیشن امن را بررسی کنیم:
🔹 اهمیت امنیت در اپلیکیشنهای ایرانی و چالشهای بومی
🔹 اصول طراحی ایمن از مرحله تحلیل تا اجرا
🔹 معماریهای امن و نحوه مدیریت نشستها و مجوزها
🔹 تدابیر امنیتی در سمت کلاینت و سرور
🔹 استفاده از استانداردها (OWASP) و ابزارهای تست امنیتی
🔹 معرفی ابزارهای حرفهای مانند MobSF، AppSealing، Frida و…
🔹 اشتباهات رایج و خطرناک که باید از آنها پرهیز کرد
🔹 چکلیست کامل امنیت اپلیکیشن برای شرکتهای طراحی و مدیران فنی
امنیت را از روز اول در نظر بگیرید، نه زمانی که محصول به بازار رسیده و کاربران دچار مشکل شدهاند
با شرکتهایی کار کنید که تخصص واقعی در طراحی اپلیکیشن امن دارند، نه صرفاً ظاهر گرافیکی زیبا ارائه میدهند
فرایند طراحی، توسعه و تست امنیت را مستند کنید و همیشه نسخهای از گزارشهای امنیتی داشته باشید
در قرارداد طراحی اپلیکیشن، بند مربوط به امنیت را درج کنید (حداقل استانداردها، نحوه تست، مسئولیتها و…)
در صورت رشد سریع اپلیکیشن، زیرساخت خود را برای مقیاسپذیری و مقاومت در برابر حملات بهروزرسانی کنید
✉️ اگر به دنبال طراحی اپلیکیشنی امن، مقیاسپذیر و حرفهای هستید…ایراکد با بیش از یک دهه تجربه در طراحی و توسعه اپلیکیشنهای تخصصی برای سازمانها، استارتاپها و برندهای معتبر، آماده است تا در مسیر ساخت اپلیکیشن شما، امنیت را از مرحله ایدهپردازی تا انتشار نهایی تضمین کند.
🔸 تیم امنیت تخصصی
🔸 اجرای اصول OWASP
🔸 مستندسازی کامل امنیتی
🔸 ابزارهای تست و لاگگیری حرفهای
🔸 پشتیبانی و بروزرسانی امنیتی بلندمدت
📞 همین حالا با ما تماس بگیرید یا از طریق صفحه بهترین شرکت طراحی اپلیکیشن مشاوره رایگان دریافت کنید.
خیر. امنیت یک وظیفه تیمی است که شامل طراح، معمار، توسعهدهنده، تستر و حتی مدیر پروژه میشود.
بله. بهخصوص در بخش اطلاعات پرداخت، پروفایل کاربر و سوابق سفارشات.
بسته به نوع اپلیکیشن، حساسیت دادهها و تعداد کاربران، ممکن است بین ۱۰ تا ۳۰ درصد هزینه توسعه را شامل شود.
با استفاده از رمزنگاری ساده، توکنهای یکبار مصرف، اعتبارسنجی دقیق ورودیها و حذف ماژولهای غیرضروری میتوان MVP امنتری ساخت.
برای پروژههای ایرانی، MobSF، OWASP ZAP و AppSealing از جمله ابزارهای کاربردی و قابل اجرا هستند.
اگر در حال حاضر فرصت مطالعه این مقاله را ندارید، می توانید فایل PDF آن را دریافت کنید
related blogs
همیشه در کنار شما هستیم
برای توسعه کسب و کارتان ، تا انتها در کنار شما هستیم . بدون نگرانی به فکر پیشرفت باشید.
همیشه در کنار شما هستیم
برای توسعه کسب و کارتان ، تا انتها در کنار شما هستیم . بدون نگرانی به فکر پیشرفت باشید.
آکادمی ایراکد
مشاوره فنی و تخصصی رایگان
جهت دریافت خدمات مشاوره و یا سفارش طراحی سایت و اپلیکیشن، سئو و سایر خدمات شرکت فرم زیر را تکمیل نمایید.مشتاقانه پاسخگوی شما خواهیم بود
Comments
Registration Form